Een prachtige boswandeling in het vogelrijke bos van Sint Nicolaasga. We kunnen de auto parkeren bij Hotel de Oorsprong.
Je loopte de oprijlaan af en steekt rechtsaf de weg over naar het bos. Je staat voor een driesprong waarvan je het middelste pad neemt. Op de tweede kruising ga je linksaf over een bielzen brugje. Na het volgende brugje ga je rechtdoor. Aan het einde van het pad ga je op de kruising linksaf. Via een brugje kom je bij een aantal paden waar je rechtdoor gaat, het zandpad kruist. Na een meter of 10 hou je links aan en sla je meteen weer linksaf, een bielzen brugje over. Verderop loop je weer over een brugje. Aan het einde van het pad kom je op een T-splitsing waar je linksaf gaat. Aan het einde van dit pad ga je weer linksaf. Je loopt nu op een breed zandpad. Je neemt het eerste pad rechts en daarna het eerste pad links. Voor je zie je de Amazone vijver. Etc.
Wilhelmina-oard is een aangeplant, gevarieerd gemengd bos van 18 hectare. De lanen en paadjes nodigen uit tot aangename boswandelingen temidden van een rijke vogelbevolking. Wilhelmina-oard is in 1845 aangelegd als wandelbos. Dat is nog af te lezen aan de lange, rechte eiken- en beukenlanen. Jonkheer van Beyma, destijds burgemeester van Lemsterland, is de stichter van dit bos. In 1903 stichtte freule Van Eijsinga het buiten ‘Wilhelminaoord’, dat in de loop der jaren werd gebruikt als sanatorium, rusthuis, opvangcentrum en herstellingsoord voor psychosociaal zwakken. Het bos kwam in 1986 in bezit van It Fryske Gea.
Wilhelmina-oard ligt aan de oostkant van Sint Nicolaasga. Op paden en wegen is het bos vrij toegankelijk.
In de 18e eeuw werd het woeste gebied bij Sinte Nyclaesga en Langweer ontgonnen door Johan Vegilin van Claerbergen (1690 –1772). Deze Grietman (burgemeester en kantonrechter) liet afwateringsslootjes graven, verdeelde het gebied in akkers en liet bossen aanplanten voor houtproductie. Hij bewoonde het prachtige Osingastate in Langweer, waar nadien veel adellijke families hebben gewoond. Familie Van Eijsinga, afstammelingen van Vegilin van Claerbergen beheren nu de bossen. De functie van grietman ging bij Gemeentewet van Thorbecke in 1851 over in die van burgemeester.
De wandeling start vanuit het dorp. Het lange fietspad met aan de linkerzijde oude boerenbedrijven en aan de rechterkant zo’n gloednieuwe wijk met vrijstaande woningen, heeft een aantal oversteekpunten voor koeien. Het is nu nog geen tijd voor de meisjes want ze staan rustig grazend achter in de wei. We steken de provinciale weg over en komen langs De Oorsprong, een voormalige stoeterij, nu hotel, restaurant en vergadercentrum. De stoeterij is in 1885 gesticht door de familie Van Eysinga om zodoende het Friesche paardenras in stand te houden. Het verderop gelegen Wilhelmina-oord, een prachtig in Engelse stijl ontworpen landhuis, is gesticht door drie ongetrouwde jonkvrouwen van deze familie. Het was een rustoord voor meisjes en vrouwen.
Afstand: 16 (12) km
Start: P-plaatsen: Sint Nicolaasga
Een wandeling door bossen en weilanden in de omgeving van Sint Nicolaasga.
Dorp op een zandrug, in de achttiende eeuw verrijkt met een uitgebreid bosgebied en omringd door weilanden en meren. Pieter Jelles Troelstra, dichter en voorman van de SDAP, had heel andere gevoelens over deze streek. In Teroele, een eeuwenoud dorp aan het Koevordermeer dat nu niet meer beslaat dan een paar boerderijen en een kerkhofje met een klokkestoel, lagen zijn wortels. Hij dichtte daarover omstreeks 1925 in "Rispinge" (in het Fries): Klein kerkhofje, groen hoopje bomen, Oud plekje, mij heilige grond, Wat lig je daar stil aan je meertje, In `t goud van de avondstond.
Afstand: 8,5 km km
Start: Kerkstraat, parkeerterrein tegenover RK-Kerk
Het dorpsbeeld van Sint-Nicolaasga (St. Nyk) wordt gedomineerd door de grote Rooms-Katholieke St. Nicolaaskerk. Door de hoge neogotische toren kan men Sint Nyk van verre herkennen.Karakteristiek is ook de oudere hervormde kerk (1721), die in 1989 grondig is gerestaureerd.
In de jaren rond 1740 legde J.Vegelin van Claerbergen, grietman van Doniawerstal, de Vegelinbossen aan. De bossen zorgen nu voor de intieme sfeer rond dit dorp. Het feit dat St. Nyk op een hoge zandrug ligt, versterkt dat beeld. In 1580 werd in Friesland de Katholieke godsdienst verboden. Pas in 1691 kwam men weer tot het stichten van een klein schuilkerkje op De Heide. Midden in dorp herinnert een grote zwerfkei met de tekst "Doniawerstal moat bliuwe" aan de tijd vóór 1984 toen “St. Nyk” nog de grootste plaats van die opgeheven gemeente was.