Lanterfanten in de buurt van Akmarijp
Op de bonnefooi naar laagveenmoeras De Deelen Wie wandelt neemt de tijd. De lanterfanter proeft het landschap, snuift de geuren, geniet van de lichtschakeringen en wolkenluchten boven velden, weiden en dorpen. Wat water in een bidon, een lunchpakket en fruit volstaan voor een heerlijke, langzame dag. Een moment ontsnappen aan de wurggreep van de klok, het drukke, jachtige bestaan. Even op adem komen. Een enkeling propt ook nog een vogel- en plantengids in de rugzak voor de onbekendere flora en fauna onderweg. Meer dan een goede kaart is niet nodig voor de reis door het landschap en de geschiedenis. Verrassingen kleuren het verhaal. Want niet altijd loopt het zoals gepland. De laatste dag van mijn dwaaltocht door Friesland over ruim achthonderd kilometer aan landwegen, dijken, kaden en voetpaden is exemplarisch voor het belang van een flexibele geest. Het begint al op het moment dat ik Kameleondorp Terherne binnenrijd en me realiseer dat ik geen beurs bij me heb. Dat is al de zoveelste keer dat ik opgewekt in T-shirt het huis verlaat en de portemonnee in een jas aan de kapstok laat zitten. Ik zal het met mijn broodjes en appel moeten doen. Geen paniek, een aantal vorige Wandelingen heb ik het ook zonder geld kunnen stellen. Ook platzak en op de bonnefooi verwacht ik vandaag Heerenveen te halen. Het is de onbekommerdheid van Hielke en Sietse Klinkhamer die zich wandelend door de straten van Terherne meester van me maakt. Het is rustig op straat. De strandcamping aan het Sneekermeer oogt lekker rommelig. Uit grote borden blijkt dat ook hier projectontwikkelaars een gladgestreken, modieuze inrichting voor ogen staat. Er is een ‘masterplan’ voor de ‘upgrading’. Zover is het gelukkig nog lang niet. Gerooide struiken liggen hoog opgetast op het braakliggende terrein samen met oud hekwerk en ander afval. Vanuit de tenten en caravans op een groenstrook direct aan het kabbelende water klinken de vertrouwde, rustgevende campinggeluiden van rammelende borden, bestek en pannen. Kinderen roepen naar elkaar. Boven het weiland zwieren kieviten en grutto’s. Jonge konijntjes hippen over het schelpenpad. Schichtig verdwijnen ze tussen het gras. De kraaloogjes kijken oplettend naar de passerende benen. Zo woest als het Sneekermeer was tijdens de voorgaande tocht, zo kalm is het water nu. Glad als een spiegel. Het is windstil. Het stuk over de kade naar Goingarijp behoort tot de mooiste in dit arcadia. Langs rietkragen, poelen, watergangen slingert het pad zich over enkele boerenerven naar het dorpje in de verte. Op het meer dobbert een armada aan elegante zeilboten, plompe jachten, kruisers en skűtsjes die elkaar passeren of volgen. In het slootje staan gele lis en waterlelies in volle bloei. Ook de vlier opent bedachtzaam haar witte schermen. Rietzangers en karekieten spelen fluitend verstoppertje aan de waterkant.
Bron: Friesland voor lanterfanters deel 3, Een voetreis door natuurlijk Friesland in dertig dagen. |
|
© foto: Fokko Bosker
© foto: Fokko Bosker